Een week, een jaar.

Toen ik vanochtend mijn telefoon opstartte kreeg ik een melding dat het bijna tijd is om Australie te verlaten aangezien mijn visum verloop op 1 maart. Gek…
Toen kreeg ik vervolgens een andere melding “ 1 week tot vlucht Melbourne  Hanoi”. Nog gekker!
Nog een kleine maand tot ik officieel een jaar weg ben van huis en nog een week tot mijn thuis in Azie is!

Zoals sommige van jullie misschien al weten, ik ga eindelijk papa, mama, Bram en Daan weer zien! Na een jaar alleen online en telefonisch te kunnen kletsen wordt het nu toch echt tijd om ze weer stevig vast te houden. Toen laatst iemand aan mij vroeg of ik veel heimwee had naar huis antwoordde ik met ‘ nee, eigenlijk niet’. Ik heb last van heimwee gehad toen mijn lieve opa april vorig jaar overleed en met de kerst. Dat betekent niet dat ik jullie allemaal niet mis, maar dat ik hier onwijs gelukkig ben.

Volgende week vlieg ik van Melbourne naar Hanoi (Vietnam). Daar zullen mijn ouders en broers op mij wachten. Samen gaan we een trip maken van het Noorden naar het Zuiden van Vietnam. Papa en mama zullen 7 maart terug naar Amsterdam vliegen, Daan en Bram blijven nog wat langer. Vorig jaar heb ik mijn verjaardag nog net in Nederland kunnen vieren en wie had gedacht dat ik het nu weer met mijn familie mag vieren?! Hoe dichterbij het komt hoe meer ik ze begin te missen, kan niet wachten!!

Met Bram en Daan ga ik nog naar Laos, Cambodia en Thailand. Nadat de broers terug naar Amsterdam gaan, zal ik ook weer terug naar Australie vliegen om mijn tweede jaar visum in te laten gaan.

De laatste weken heb ik een beetje het ‘ huisje, boompje, beestje’ leven. Ik heb een leuke baan bij een country pub/bistro, een leuke vent (Shane) en leid ondertussen het boeren leven haha. Mijn bazin heeft gevraagd of ik interesse heb om de manager functie van de pub/bistro te vervullen, wanneer ik terug ben uit Azie. Waanzinnig aanbod en ik heb zeker interesse. Maar, ik ga nu eerst lekker genieten van mijn familie in Azie en daarna gaat mijn focus op hier.

Ik melk nog iedere middag de koeien en ja ik vind het nog steeds leuk haha. Inmiddels worden er steeds meer kalfjes geboren en mag ik mijzelf de trotse eigenaar noemen van een zwart/grijs meisje met blauwe ogen (koe, niet kind). Het melken sluit goed aan met mijn baan bij de pub. 5 dagen per week ga ik na het melken (en douchen) door naar de pub om daar te werken. Inmiddels beginnen de locale mensen aan mijn accent te wennen en heb ik het erg naar mijn zin. Micha woont hier een uur vandaan, wat eigenlijk om de hoek is maar toch zie ik haar helaas wat minder. Ook zij werkt erg veel op het moment. We moeten nu ineens een dag plannen om elkaar te zien in plaats van iedere keer te zeggen ‘tot morgen’.

Ik probeer naast het werken zo veel mogelijk tripjes te doen en ik ben al een paar keer gaan vissen en schieten (sorry voor de vegetariers hier). Wie had gedacht dat ik daar zoveel plezier in kon vinden haha.

Op het moment woon ik (opnieuw) in een huis zonder wifi vandaar dat foto’s en blog’s zo lang duren. Ik ben nu de bibliotheek aan het uittessten, maar ook hier is het internet weer een drama. Dit geld dus ook voor mijn Whatsapp, dus krijg je geen reactie, het ligt niet aan jou! Wanneer ik terug ben uit Azie willen Shane en ik een huis gaan huren hier in de omgeving, mijn enige eis: WIFI!! 😉

Voor nu: dit was mijn laatste blog van dit waanzinnige jaar in Australie. Mijn volgende blog zal vanuit Azie zijn!

Op naar het volgende hoofdstuk, op naar mijn familie!!

XX Karls


één reactie

  • Ome Jan en tante Coby

    6 februari 2017

    Heerlijk om te horen dat het goed gaat, en…. een hele fijne vakantie en terugzien van familie toegewenst in Vietnam.

    Liefs, ome Jan en tante Coby

    Beantwoorden

Geef een reactie