Browse Author

karlijnderooij

Roadtrip part 1

Nadat ik bijna klaar was met het schrijven van dit verhaal bleek mijn tablet te zijn overleden en zo ook mijn verhaal weg te zijn.

Nu zijn we inmiddels al drie weken onderweg en is er al een hoop gebeurd.

Ja onderweg, je leest het goed! Voor degene die mij niet op Facebook hebben zal dit misschien als een verrassing komen (of ze hebben papa of mama gesproken).

Zoals in mijn vorige blog beschreven kunnen Micha en ik nogal spontaan in onze acties zijn. Zo waren de plannen vorige keer binnen een half uur gewijzigd omdat we 6 weken boederijwerk konden gaan doen…

Nu waren we door gebeurtenissen met een zieke vriendin hier in Australië en het slechte weer erg gedemotiveerd geraakt om nog langer in Margaret River te blijven.

Ondanks wij hier de tijd van ons leven hebben gehad en verliefd zijn geworden op deze plek, waren alle gebeurtenissen een eye opener. Gevalletje “op het hoogtepunt moet je stoppen”.

Ik wilde niet langer in Margaret River blijven en deze magische plek als iets negatiefs gaan zien omdat ik het wat minder naar mijn zin begon te hebben. Ik wilde gaan doen waarvoor ik naar Australië gekomen was, reizen en genieten van het mooie weer. Winter genoeg gehad in Nederland.

De auto (Jimmy) was er klaar voor en wij ook. Zo besloten we op maandag dat we die zaterdag zouden vertrekken.

Op het werk begrepen ze ons volledig en waardeerde dat we de laatste week netjes afmaakten en zelfs vervanging regelden.

Het meisje dat ik als vervanging op het werk had geregeld nam zo ongeveer mijn leven over in Margaret River haha. Zo woont zij nu in mijn kamer en doet ze mijn werk, alleen Micha mocht ze niet hebben die is met mij mee. Had ik al verteld dat ze een super leuke (ook blonde) Nederlandse meid is? 😉

Maargoed zo gezegd, zo gedaan. Op zaterdag stapten we onwijs brak en onwijs ongeorganiseerd in de auto en hebben we Margaret River na 4/5 maanden achter ons gelaten.

Stop 1 was Bunburry. Hier zochten wij voor een laatste keer Lauren op. Onze ernstig zieke maar super sterke en leuke vriendin. Lauren is een motivatie geweest voor mij om de beslissing te nemen om nu te gaan reizen.

In Bunbury zijn we naar een soort IKEA gereden om alle kampeer benodigdheden aan te schaffen. Zo hadden we alleen een tafel en een lege (bleek later) gasfles bij ons.

$200 armer vertrokken we naar een illegale bush party. Hoe kan je, je roadtrip nou beter beginnen dan met een goed feestje? Nou een goed feestje was het!
Lees verder

Count down!

Count down!

2 weken geleden begon ik met het schrijven van dit blog maar voordat ik de kans kreeg het af te maken en te plaatsen veranderde er een hoop. Ondanks dat is het wel een leuk verhaal dus ga ik het dit keer anders aanpakken. Ik plaats nu eerst het orgineel en hierna het aangepaste verhaal.

Deel 1.
Inmiddels ben ik alweer 4 maanden in Australië waarvan 3 maanden in Margaret River. Ik ben onwijs verliefd op deze plek en heb het heel erg naar mijn zin. Op dit moment ziet mijn dagelijkse leven er als volgt uit:
– 05:50 wekker gaat af
– tussen 05:500 en 06:37 gaan er nog een paar wekkers af (ben inmiddels gewend vroeg op te staan maar de wekkers zijn nog steeds nodig)
– 07:00 uur begin ik op mijn werk tot ongeveer 12:00 uur
– hierna ga ik naar huis en ga ik meestal (decafe) koffie drinken en lunchen met Micha
– afhankelijk of ik avonddienst heb ga ik er op uit met humpy (mijn auto)
– heb ik avonddienst begin ik om 17:30 uur weer met werken
– rond 21:30 u ben ik klaar
– rond 22:00 u lig ik in bed

Dit gemiddeld 6 dagen per week.

In mijn vorige blog schreef ik al dat ik om gezondheidsredenen geen cafeïne meer drink. Inmiddels ben ik gewend aan werken zonder cafeïne in mijn lijf, dus werd het wel weer tijd voor een nieuwe uitdaging.

Lees verder

3 months!

2 may 2016.

Inmiddels is het alweer drie (!) maanden geleden dat ik Nederland achter me heb gelaten om naar het grote en verre Australië te vertrekken. Een droom die eindelijk werkelijk geworden is. Soms voelt het alsof ik hier al veel langer ben en soms kan ik me niet voorstellen dat het 3 maanden geleden is dat ik mijn lieve vrienden en familie voor het laatst gezien heb. Ik denk dat de technologieën van tegenwoordig daar een grote bijdrage aan leveren. Whatsapp, Facebook en Skype maken het mogelijk om regelmatig contact te houden en elkaar te updaten. Met mijn blog ben ik wat lui geweest omdat ik thuis geen wifi heb en de wifi in de bibliotheek soms een drama is. Van de week een gouden tip gekregen over een koffie tentje in town met zeer goede wifi. Zodoende zit ik nu buiten in het zonnetje met een pot herbal tea mijn blog bij te werken. Herbal tea ja.. heb mijzelf terug gebracht naar maximaal 1 koffie per dag omdat ik nogal begon te trippen op cafeïne haha. Moet zeggen dat er mee te leven valt.

Facebook laat zo nu en dan zien wat je de vorige jaren op een bepaalde dag op Facebook geplaatst heb, zo verscheen van de week dit op mijn Facebook: ” SI_20160602_150137(1)“.

Grappig om te lezen, een 18 jarige Karlijn onwijs excited er haar 1e echte reis (naar Australie). Een waanzinnige reis samen met vriendje Mike die mij verliefd heeft laten worden op Australië. Sinds de dag dat ik Australië toen verliet heb ik altijd gedroomd over terugkeer. Zodoende, daar zit ik weer. Lees verder

“24 uur”

Het leuke en soms ook iets wat spannende en stressvolle aan reizen is dat er een hoop kan veranderen in een korte tijd. Laten we zeggen 24 uur.

Zo “verloor” ik mijn accommodatie overwachts, maar zat ik na een slaaploze nacht, de volgende middag gezellig met mijn nieuwe huisgenoten te kletsen. Via Gumtree (marktplaats in Australië) had ik 4 huizen gevonden waar een kamer beschikbaar was. Na ze alle vier bekeken te hebben bleven er 2 potentiële over.. een huis waar ik zou wonen met 4 andere backpackers die van feesten houden of een huis waar ik met 2 andere jongens zou wonen waarvan 1 ook in de horeca werkt en de andere zijn eigen bedrijf heeft dat dagtours verzorgd met surfen, mountainbiken, kayaking en het bezoeken van wijngaarden en brouwerijen.

Omdat ik nogal gevoelig ben voor feestjes en ik deze week aan het werk zou gaan heb ik besloten om voor een meer gebalanceerd huis te gaan. Zo gezegd zo gedaan, inmiddels woon ik al een week bij Paul en Pete in huis en heb ik het heel erg naar mijn zin. Hier mogen mijn vrienden tenminste wel langs komen en heb ik geen nachtklok haha. Wel gek hoe makkelijk het hier in Australië gaat. Zo hoef ik geen borg te betalen en heeft Paul ook nooit mijn paspoort willen zien. Ze weten niet eens me echte naam! Ik ga hier namelijk door het leven als Karlie en zo stel ik me inmiddels ook automatisch aan iedereen voor haha.

Terugkomend op dé 24 uur. Terwijl ik met mijn nieuwe huisgenoten zat te kletsen, ging mijn telefoon. Het was Justin, de eigenaar van het Quality inn Hotel in Margaret River. Hij had mijn cv gezien en zou graag de volgende ochtend met mij willen praten. Eigenlijk was ik al voorzien van een baan, maar toch gaf ik het een kans. 12 uur later was ik aangenomen en kon ik de volgende dag al beginnen. Dit hield wel in dat ik de andere baan af moest zeggen omdat ik met deze baan genoeg uren zou maken. Ik vond dit een moeilijke beslissing en heb lang getwijfeld of ik er goed aan zou doen, achteraf gezien is het de juiste keuze geweest. 

Inmiddels ben ik een week aan het werk en heb ik het erg naar mijn zin. De eigenaar is heel streng maar daardoor loopt alles wel op rolletjes en is het een hele veilige en hygiënische werkomgeving. Ik werk van ochtends 07:00 tot ongeveer 12:00 uur en dan begin ik weer om 17:30 tot ongeveer 22:00 uur. Dit 5 dagen per week. Een hoop uren en goed geld waardoor ik veel kan sparen en deze week mijn surfboard kan gaan kopen. Jaja deze surfchick heeft de smaak te pakken. Bak er nog vrij weinig van maar dat komt vanzelf wel. 

Daarbij heb ik een leuke operatie aan mijn “humpy” (auto) gehad, wat me even $650 heeft gekost. Humpy was iets te hard aan het “humpen” waardoor hij op een gegeven moment mijn zijn gezicht op de weg klapte. De schokdimmers (veringen) waren overleden wat het rijden levensgevaarlijk maakte. De mechanic was best blij me heelhuids te zien. Nu is humpy niet meer “so into” het humping maar ben ik deste gelukkiger met hem.

Verder gaat alles heel goed, ben nog niet verliefd en verloofd dus er is nog steeds een kans dat ik terug naar Nederland kom. Al word die kans wel steeds kleiner omdat ik het hier in Margaret River toch wel heel erg naar me zin heb. Reizen gaat er uiteraard nog van komen, samen met Micha heb ik het plan om een 4×4 te kopen en naar het noorden te reizen, samen onze farmwork uren maken en daarna weer in Margaret River te gaan wonen.

Isabelle komt dit weekend naar Margaret River waar ik heeeel blij mee ben, aangezien ik de laatste dagen behoorlijk heimwee en behoefte aan een knuffel heb. Ik mag nu voor de tweede keer haar tourguide spelen (eerste keer was in Geelong). Al laat ik dit keer waarschijnlijk het grootste deel Paul (me huisgenoot) over.

Heel gek dat ik net nu ik een fijn thuis en leuke baan heb heimwee begin te krijgen. Zal wel gewoon moeheid zijn 😉

Adreswijziging

Lieve vrienden en familie,

In mijn vorige blog was er een adres te lezen. Inmiddels ben ik verhuisd!

Voor mijn nieuwe adres stuur even een berichtje of als je me wilt verassen met bijvoorbeeld een kaasschaaf en redband stuur dan mama of papa even een berichtje.

Kaartjes die al onderweg zijn zal ik nog ontvangen maar gelieve niks meer sturen naar carters rd.

Mijn Margaret River update volgt snel!

X! Karlie

Road trip Geelong – Margaret River

Hallo lieve vrienden van overseas en niet overseas inmiddels.

Het heeft even geduurd maar een update is wel nodig.

Zoals eerder beschreven heb ik 2 april Geelong verlaten en ben ik begonnen aan deel 1 van de grote reis. Op naar het Wilde Westen. Vol goede moed en veel zin begonnen Isabelle, Nicole, Selina en ik aan het eerste stuk Geelong > Adelaide. (830 km naar het Zuidwesten.

Ik viel vrij direct in slaap (zie foto) aangezien ik dankzij mijn afscheidsparty de nacht ervoor weinig geslapen had.

Na een paar uur reizen kreeg ik het bericht waar ik al een paar dagen bang voor was en wat mij de laatse nachten wakker heeft gehouden. Mijn allerliefste opa was niet meer uit zijn slaap gekomen.

Een enorme klap, ondanks dat het er ergens al aan zat te komen. Ik was net begonnen aan mijn grote reis terwijl die van opa op hetzelfde moment na 91 jaar eindigde.

Het was heel zwaar en vervelend om op zo’n moment in een auto te zitten, wetend dat je nog minimaal 6u moet en geen kant op kan. Je wilt naar je familie, daar voor ze zijn en wat kunnen doen.. maar je kan niks, dat breekt je hart. Lees verder

Blog 3. Once upon a time…

Nah kidding. Ik ben nog steeds geen prinsesje, al denken sommige mensen hier in Geelong daar anders over.

Inmiddels zijn mijn laatste drie dagen (!) aangebroken hier in Geelong. Na een iets langere tijd in deze geweldige stad te mogen verblijven, bij de meest waanzinnige en liefste huisgenoot die je maar kan wensen, wordt het tijd Geelong te verlaten 

Ik laat geweldige mensen achter maar neem alle mooie momenten en vriendschappen met me mee.

Wie had gedacht dat zo’n vreemde stad, zo als thuis kon gaan voelen? Uiteraard niet zo als Zoelmond is (wees niet bang lieve vrienden, zoals het er nu naar uit ziet kom ik nog steeds een keer terug naar Nederland). Maar wel als mijn veilige basis hier in Australie. Dat was Lana haar doel, die basis mij geven en dat is haar gelukt.

De laatste weken hebben zich opgevuld met: Lees verder

Blog 2. Geelong week 2 & Great Ocean Road

Vrijdag 18 maart

Het heeft even geduurd maar hierbij Blog 2.

De tweede week in Geelong is ook weer goed bevallen, het voelt als thuis.
(Bijna) iedere dag ga ik met viervoeter Bo naar het strand voor haar en mijn portie dagelijkse beweging. Gelukkig kan ik na een week eindelijk mijn sneakers weer aan, nu mijn blaren zijn hersteld. Nieuwe schoenen inlopen in 33 graden bergopwaarts is geen goed idee..

Vorige week heb ik een hoop Nederlandse pannekoeken gebakken voor Lana, haar collega’s en haar vrienden. De geur van het bakken herinnert mij aan thuis. Dus voortaan als ik heimwee ga krijgen ga ik gewoon bakken, iedereen blij.

Dolgelukkig deelde ik deze uitvinding met Melissa, een vriendin van Lana. Echter zijn er soms nog wat accent problemen… Zo horen de Aussies soms niet het verschil tussen Dog and Duck wanneer ik over een Dog praat en verstond Melissa in plaats van “The smell of Dutch pancakes reminds me of home” “Dutch pancakes tastes like cum”… De vertaling hiervan mag je zelf opzoeken, het was in ieder geval Hilarisch.

Donderdagavond nam El (de neighbour) mij mee uiteten met haar vriendinnen bij de Japanner. Super leuk om hen te leren kennen na de verhalen die ik had gehoord, opnieuw een heerlijke avond. Vrijdags is El met Lana en mij mee naar het strand gegaan. El vreesde voor haar leven aangezien ik mijn linkse rijkunsten weer mocht oefenen. Het gaat inmiddels goed, ik ben goedgekeurd om alleen over de weg te touren. Het ene kleine minpuntje waar ik na 5 jaar nog aan moet werken is…. (Natasja weet het) parkeren. Ik werd zowaar uitgelachen door voorbijgangers omdat ik de auto gewoon niet netjes geparkeerd kreeg. Achja…

**Great Ocean Road**

Zaterdagochtend 12 maart vertrok ik met 4 Nederlandse en 1 Belgische meid voor een road trip. We hadden elkaar vrijdags leren kennen via een oproep van 1 van de meiden op Facebook. Zo gezegd zo gedaan, zaterdag reden we weg met een gehuurde Kia Carnival.

De eerste avond was het nogal spannend waar we zouden slapen. Door een lang weekend waren alle campings volgeboekt en konden we geen slaapplaats vinden. Uiteindelijk hoorde we over een gratis plek ergens in de bossen vlakbij de stad Lorne. We kwamen daar (na een uur zoeken) net voor het donker aan. Gauw onze tent opgezet en kennis gemaakt met de buren. 3 Australische jongens die hun werk en huis hadden opgezegd om in een vouwwagen te gaan leven, trekkend door Australië. Gezellige avond gehad met deze jongens en zij zorgden de volgende ochtend zowaar voor koffie en ontbijt, top! Toen ik wakker werd hoorde ik wat mensen om mijn tent heen smoesen, sneaky deed ik mijn tent open en keek ik ineens tegen een Koala aan. Ik was nog wat slaperig dus ik heb pas foto’s van toen hij (ja het was een hij, weer wat geleerd) omhoog begon te kruipen. Zo’n ochtend uitzicht zal ik niet vaak mee gaan maken, unieke en geweldige ervaring!

Na het ontbijt vervolgden wij de Great Ocean Road. Geweldige dingen onderweg en uiteraard de 12 apostles gezien. Het weer was goed, niet te warm om te touren en geen regen. Positief gezien, de vele wolken zorgden in combinatie met de zon voor prachtige foto’s.

De tweede avond verbleven we op een goedkope en erg gezellige camping in Prince Town. Het lag beneden aan een beek in prachtige open velden. Later op de avond en in de nacht kon je de (wat woeste) oceaan horen en de golven op de klippen horen slaan. Waaanzinnig, geslapen als een blok! Daarnaast liepen er overal Kangaroos rond onze tent, aan wilde Kangaroos spotten dit keer dus geen gebrek.

De laatste dag zijn we langs een Cheese factory gereden, want ja échte Hollanders eten kaas toch?

Het was een super leuk weekend, maar stiekem ook wel lekker om weer thuis te zijn en te slapen in een bed in plaats van op de grond haha. De slaapsessies op de grond van t weekend hebben me ziek gekregen, gelukkig wist Lana me snel weer gezond te krijgen.

Omdat het plaatsen van het blog nogal uitliep ben ik inmiddels ook weer terug uit Melbourne. Donderdag 17 maart ben ik naar Melbourne gegaan om te gaan car shoppen met Theresa. Zij heeft besloten dat ze de auto zelf koopt en ik gewoon met haar mee kan rijden. Alles liep alleen wat raar en voor ik t wist stond ik met 2 meiden die ik op Facebook sprak Guinness te drinken in een Irish pub haha. We vierden samen met een hoop andere het Ierse feest St. Patricks day.
Na wat biertjes te hebben gedronken ben ik nog even wat gaan eten met twee meiden van de Great Ocean Road. Hierna raakte ik verdwaald in Melbourne. Met een steeds zwarter wordende lucht en geen idee van waar ik was begon ik voor het eerst sinds ik hier ben een beetje bang te worden..
Gelukkig heb ik inmiddels hele lieve vrienden hier in Geelong die mij er doorheen sleepte en vanuit 75 km verderop wisten te vertellen hoe ik bij het station kon komen. Dankbaar.

Op het moment ben ik aan het solliciteren geslagen. Omdat ik mijn 88 dagen as soon as possible wil doen ben ik druk bezig met allerlei boeren en schapenscheerders te bellen.

*To be continued*

Tussenstand:
Spinnen:1
Slangen: 0

Blog 1 – Geelong de eerste 3 dagen

Vrijdag 4 maart 13:38 Aussie time.

G’day all!

Inmiddels is alweer mijn 3e dag aangebroken hier in Geelong dus wordt het tijd voor een update.

Ik begin even bij het begin….

Ma 29 februari 13:05 NL tijd

Daar zit je dan, na jaren dromen en maanden voorbereiden vlieg ik nu ergens boven Moskou. Het afscheid nemen op schiphol was minder zwaar dan ik dacht dat het zou zijn. Tuuuuurlijk zijn er wat tranen gevallen maar het was geen Oceanië zoals verwacht. Inchecken en de douane ging allemaal heel soepeltjes.

Ik heb mijn eerste maaltijd al mogen nuttigen en zit nu onder een warm fleece dekentje The Hungergames te kijken. Aanbod van films en series is weer fantastisch dus ik verwacht weinig slaap en vierkante ogen. Oh daarbij lekker cocktails drinken want ook die zijn inbegrepen bij mijn vlucht nommmmm. Al zit ik tot nu toe netjes aan de Ginger Ale.

Geen sexy cowboy naast me maar een vriendelijk oud stel dat op weg naar Bali voor 4 weken vakantie.

Lees verder

Voorbereidingen Australië 2016!

Met nog maar een klein aantal weken te gaan vond ik het tijd om mijn eerste blog te gaan schrijven.

Het vliegticket was in december al geboekt en mijn visa is in januari toegekend, nieuw paspoort is binnen en mijn Creditcard is onderweg. De belangrijkste regelingen zijn dus getroffen 🙂 Ik ben zeer blij met mijn vlucht, nadat ik de vorige keer 15 uur op Hongkong heb moeten wachten ben ik nu wat langer op zoek geweest naar de juiste vlucht. Hieronder zijn mijn vluchtgegevens te zien. Ik vertrek uiteraard vanaf Amsterdam, maak een korte overstap in Singapore en zal op een royaal tijdstip aankomen in Melbourne.

Lees verder

  • 1
  • 2